<!-- --><style type="text/css">@import url(https://www.blogger.com/static/v1/v-css/navbar/3334278262-classic.css); div.b-mobile {display:none;} </style> </head><body><script type="text/javascript"> function setAttributeOnload(object, attribute, val) { if(window.addEventListener) { window.addEventListener('load', function(){ object[attribute] = val; }, false); } else { window.attachEvent('onload', function(){ object[attribute] = val; }); } } </script> <div id="navbar-iframe-container"></div> <script type="text/javascript" src="https://apis.google.com/js/plusone.js"></script> <script type="text/javascript"> gapi.load("gapi.iframes:gapi.iframes.style.bubble", function() { if (gapi.iframes && gapi.iframes.getContext) { gapi.iframes.getContext().openChild({ url: 'https://www.blogger.com/navbar.g?targetBlogID\x3d20801606\x26blogName\x3d7Monkeys\x26publishMode\x3dPUBLISH_MODE_BLOGSPOT\x26navbarType\x3dBLACK\x26layoutType\x3dCLASSIC\x26searchRoot\x3dhttp://7monkeys.blogspot.com/search\x26blogLocale\x3den_US\x26v\x3d2\x26homepageUrl\x3dhttp://7monkeys.blogspot.com/\x26vt\x3d2488644214363750200', where: document.getElementById("navbar-iframe-container"), id: "navbar-iframe" }); } }); </script>
1 comments | Sunday, December 31, 2006

ဦးေကာင္းလိမ္ထုတ္

မင္းဆက္ ျပဳတ္ခဲ့ရသတဲ့

ဟုတ္ကဲ့

ေထာက္ခံတဲ့အလုပ္

ျငင္းဆန္တဲ့အလုပ္

ကၽြႏု္ပ္တာ၀န္ မဟုတ္ပါ။

မင္းတုန္းမင္းရဲ႕ ရတနာပံု

ကမၻာကုန္ေက်ာ္တဲ့ မႏၲေလး

ဘုံေက်ာ္ဆရာေတာ္ မႀကိဳက္တဲ့ မႏၲေလး

ဘုရား လက္ညိႈးထိုးတဲ့ မႏၲေလး

ဦးရာမကို ဗန္းေမာ္ပို႔တဲ့ မႏၲေလး

မင္းေသြးတို႔ ေျမခတဲ့ မႏၲေလး

ၿမိဳ႕မၿငိမ္း အေျခမလွခဲ့တဲ့ မႏၲေလး

“ေအာင္ေက်ာ္ခ်မ္းေအး မႏၲေလး” တဲ့

ခ်မ္းေအးရဲ႕ မခ်မ္းေအးရဲ႕ ဆိုတာ

ေအာင္ေက်ာ္နဲ႔ ေတြ႕မွ ေမးၾကည့္ပါ…။

ဗမာစာသည္ တို႔စာ

ဗမာစကားသည္ တို႔စကား

တို႔ဗမာအစည္းအရံုးရဲ႕ ေၾကြးေၾကာ္သံမ်ား

အရုပ္စာေတြၾကားမွာ ရဲြ႕ေစာင္း

(ဦးေကာင္း)ေရ

ခင္ဗ်ား လိမ္ထုတ္ထုတ္၊ မထုတ္ထုတ္

……………………………………………..

(ဟုတ္ကဲ့)

ေထာက္ခံျငင္းဆန္တဲ့အလုပ္

ကဗ်ာဆရာ ဘယ္နဲ႔လုပ္သိပါ့မလဲ။

လူသစ္ထက္

၁၉၉၆ ထုတ္ ရာစုသစ္ ျမစ္က်ဥ္း ၊၄၊ မွ ကဗ်ာပါပဲ။ ကဗ်ာစာမ်က္ႏွာမွာ မီးပြဳင့္ပံုေလးနဲ႔ စကၠန္႔အခ်ိန္ျပနံပါတ္ကို တရုတ္စာနဲ႔ ထုိးထားပါတယ္။ scanner မရိွလို႔ ခံစားလို႔ ရေအာင္ ေျပာျပတာပါ။ နားလည္ၾကမယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။

အားလံုးပဲ ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ ၂၀၀၇ ျဖစ္ပါေစ။

posted by generation96
at 4:17 PM Permalink
1 comments | Wednesday, December 20, 2006

posted by boedawgyi
at 11:52 AM Permalink
1 comments

u|efawmfwdk@&J@pD;qif;aeqJjrpfwpfpif;ta=umif;


owd,jcif;awGeJ@
u|efawmhfaumif;uifwpfckvHk;
tHkr_dif;vdk@omaeawmhw,f²²²

udkxufrdk;a&²²²
}uHav;wpfacsmif;
cdk;pm;rd,HkeJ@uav;av;awGudk
axmif(6)vcswJh EdkifiHrSm
olykefjzpf&wm
cifAsm;twGuf *k%f,lp&m

ausmif;om;uae
olykefjzpf
cifAsm;uvrf;jycJhayrJh
u|efawmfucifAsm;udk
enf;enf;av;awmif raz;rEdkifcJh²²²

ar@r&EdkifwJh
17²&²2004 &ufae@n
cifAsm;eJ@u|efawmfwdk@
aomufwJht&ufcGufxJrSm
cifAsm;pum;awG
rD;[kef;[kef;xawmufw,f²²²

“ausmif;om;wyfrawmfqdkwm
iSufzsm;rdaewJhaoewfwpfvuf
r[kwfbl;²²
wpfae@rSm
jynfolawGtwGuf
ppfbDvl;awG&J@tpG,fudkvufeJ@
wufcsLd;rJholawGomjzpfw,f”wJh

“²²²²²²²²²²²²²&,f

wwd,EdkifiHawGudk
roGm;ygeJ@²²²²²
u|efawmfwdk@twlwltvkyfvkyf&atmif”wJh
cifAsm;u ,Hk=unf&mvrf;rSm
csDwuf&if; usqHk;&olyg
u|efawmfu a=uuGJ&if; &yfwef@aeolyg
wu,fqdk
cifAsm;raooifhygbl;²²²²²²


rdk;pJae

မုိးစဲေန ဆုိတဲ့ အထက္က ကဗ်ာေရးတဲ့ အစ္ကုိႀကီးဘဲ ပုိ႔ေပးတာပါ။

posted by သက္စံ
at 11:08 AM Permalink
0 comments | Tuesday, December 19, 2006


Beautifully made, this mesmeric film captures the heartbreaking ruin of Burma’s young girls.


Click here to watch the 10mins trailer

posted by boedawgyi
at 2:33 PM Permalink
2 comments | Monday, December 18, 2006


အာဏာရွင္တုိ႔၏ လူသားခ်င္းမစာနာ အမ်ဳးိမ်ဳိးအဖုံဖုံ ညွင္းပန္းႏွိပ္စက္မႈေႀကာင့္ ေအာက္တုိဘာ ၁၆ ရက္ေန႔တြင္ က်ဆုံးသြားေသာ အာဇာနည္ေက်ာင္းသား ကုိသက္ဝင္းေအာင္ကုိရည္စူး၍ အမွန္တရားလုိလားသူ ဗမာၿပည္သူၿပည္သားတုိင္းရင္းသားတုိ႔၏ွ လြမ္းဆြတ္မႈကဗ်ာမ်ား ဆုေတာင္းေမတၱာပုိ႔သမႈမ်ားကုိ မွတ္တမ္းတင္ထားေသာ ဗီဒီယုိၿဖစ္ပါတယ္။ ဗီဒီယုိဖုိင္လ္ကုိ ေပးပုိ႔သူကေတာ့ ကုိႀကည္မုိး ေခၚ ကုိသံလြင္မုိးပါ။ ရုိက္ကူးထုတ္လုပ္သူကေတာ့ ၿမန္မာႏုိင္ငံလြတ္လပ္သည့္ သတင္းေအဂ်င္စီကပါ။

posted by သက္စံ
at 12:00 PM Permalink
0 comments | Saturday, December 16, 2006





သူငယ္ခ်င္းေရ....
ဒီည အေမ့ကုိ အရမ္းလြမ္းတယ္ဗ်ား.... ကေလးေတြရဲ႔အသက္ေဘးရယ္ ကုိယ့္အသက္ရယ္ကုိ ကာကြယ္ဖုိ႔
ေသနတ္မကုိင္ခ်င္ဘဲနဲ႔ကုိင္ေနရတဲ့ဘဝေတြ တကယ္ဘဲကၽြန္ေတာ္တုိ႔အမိေၿမမွာရွိေနခဲ့ရတာႀကာပါၿပီဗ်ာ....
တကယ္ဘဲအသဲကြဲရပါတယ္ဗ်ား
ခင္မင္မႈမ်ားၿဖင့္
ေနဦးေအာင္


ကၽြန္ေတာ့္ေမးလ္ကုိုိ ဖရန္႔စတားကေနမွတဆင့္သိတဲ့ သံလြင္မုိးဆုိတဲ့ အစ္ကုိႀကီးက ဓါတ္ပုံေတြနဲ႔တကြ အထက္က စာကုိပါ တြဲပုိ႔ေပးပါတယ္။
ဓါတ္ပုံေတြႀကည့္ၿပီးေတာ့လဲစိတ္မေကာင္းပါဘူး။
ရုိးရုိးေလးေရးထားတဲ့ ကုိေနဦးေအာင္ဆုိတဲ့ ကၽြန္ေတာ္မသိတဲ့ ေတာတြင္းစစ္သားတစ္ေယာက္ရဲ႔စာက လည္း စိတ္ဘဝင္ကုိ ဆြဲယမ္းႏုိင္တယ္ဗ်ာ။ ကုိေနဦးေအာင္လုိ မ်ဳိး စစ္သားေတြလဲ အမ်ားႀကီးပါဘဲ....ၿမန္မာၿပည္တင္မဟုတ္ပါဘူး ကမၻာ့ႏုိင္ငံေတြမွာပါ။ အာဏာကုိုခုတုံးလုပ္ၿပီး အာဏာရွင္ေတြကရမ္းခ်င္သလုိရမ္းတယ္။ဒါေပမယ့္ တကယ္တမ္းခံရတာက်ေတာ့ ဘာမွမသတ္ဆုိင္တဲ့ အၿပစ္မဲ့လူသားေတြပါဘဲဗ်ာ။ ေတာ္သင့္ပါၿပီ။ ရပ္သင့္ပါၿပီ။စိတ္ေတြလဲေထာင္းလုိ႔ ကုိယ္ေတြလဲေႀကေနပါၿပီ။ နံနက္မုိးလင္းရင္ အၿပဳံးကုိယ္စီနဲ႔ ၿငိမ္းခ်မ္းတုိးတက္တဲ့ ႏုိင္ငံေတြမွာလုိ တစ္ဦးနဲ႔တစ္ဦး မဂၤလာပါလုိ႔ ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ ႏႈတ္ဆက္ခ်င္ပါၿပီဗ်ာ။

ကၽြန္ေတာ္မသိတဲ့ ဘဝေတြကုိ ဓါတ္ပုံ စာေတြနဲ႔တကြ ေဝမွ်ေပးလုိ႔ ေက်းဇူး ကုိသံလြင္မုိး

မွတ္ခ်က္။ ။ ေခတ္ၿပဳိင္ တြင္လဲ ထုိင္းအေၿခစုိက္ၿမန္မာတုိင္းရင္းသားတုိ႔၏ ရင္နင့္ဖြယ္ ဘဝမ်ားကုိ လည္း အသည္းေကာင္းရင္ ဖတ္႐ႈႏုိင္ပါတယ္။ ဓါတ္ပုံတြင္ေတြ႕ရေသာ ကရင္တုိင္းရင္းသားအမ်ဳိးသမီးေဘးတြင္ရွိေသာ ေသနတ္မွာ တကယ္တုိက္ပြဲတြင္သုံးေသာေသနတ္လား ဓါတ္ပုံရုိက္ခါနီးမွ ေဘးမွာခ်ေပးေသာေသနတ္လားဆုိသည္ကုိေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လည္းမသိပါ။ ကၽြန္ေတာ္သိသည္မွာကေတာ့ အမွန္တကယ္ပင္ ဆင္းရဲႏြမ္းပါၿပီး နည္းမ်ဳိးစုံႏွင့္အႏွိမ္ခံေနရသည္ဆုိတာပါဘဲ။

posted by သက္စံ
at 7:51 PM Permalink
1 comments

ကၽြန္ေတာ့္ကုိ အြန္လုိင္းသူငယ္ခ်င္း ဘေလာဂ္ေရးေဖာ္ လဲၿဖစ္ ယုံႀကည္ခ်က္ တူတာၿခင္းလဲၿဖစ္တဲ့ ကုိႀကယ္စင္က ေမးလ္ေလးပုိ႔ေပးပါတယ္။ ေမးလ္နဲ႔အတူ အတက္ခ်္ဖုိင္ေလးပါလာပါတယ္။ စာအုပ္တစ္အုပ္ပါ။ စာအုပ္နာမည္က အေရးေတာ္ပုံ(၄)ေစာင္တြဲတဲ့။ေအာက္ကဟာက သူေရးထားတာပါ။
History is not just written in book. It's also written in heart. Can change history from books but not from souls.

အဲဒီစာအုပ္ေလးဖတ္ႀကည့္ေတာ့ အေတာ့္ကုိေကာင္းတာနဲ႔ လြတ္လပ္ေရးရၿပီးေနာက္ပုိင္း ၿမန္မာၿပည္ႏုိင္ငံေရးသမုိင္းကုိ ကၽြန္ေတာ့္လုိဘဲ မမွီလုိက္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းတုိ႔ကုိ ထပ္ဆင့္ မွ်ေဝလုိက္ပါတယ္။

အေရးေတာ္ပုံေတြကေတာ့
၁၉၇၄ ေမ-ဇြန္ အလုပ္သမားအေရးေတာ္ပုံ
၁၉၇၄ ဒီဇင္ဘာဦးသန္႔စ်ာပနအေရးေတာ္ပုံ
၁၉၇၅ ေရႊတိဂုံအေရးေတာ္ပုံ
၁၉၇၆ မတ္ မႈိင္းရာၿပည့္အေရးေတာ္ပုံ

ေက်းဇူး ကုိႀကယ္ေရ

download

posted by သက္စံ
at 6:58 PM Permalink
2 comments | Friday, December 15, 2006

ဓါးမြမ္းရာဗလပြနဲ႔ မ်က္လုံးထဲကပုံရိပ္ေတြ
နားထဲက သံရည္ပူငရဲပြက္သံေတြ
တစစီဆုတ္ၿဖဲခံခဲ့ရတဲ့ ဘဝေတြ
အေမအုိတုိ႔ရဲ႔ သည္းေခ်ပ်က္မ်က္ရည္ေတြ
ညစ္တီးညစ္စုပ္ မ်က္ႏွာဖုံးတုေတြ
ဒါေတြကုိ ဘယ္လုိနည္းလမ္းေတြနဲ႔ေမ့လုိ႔ရမွာလဲ
ေၿပာစမ္းပါဦး
ခ်စားေနတဲ့ ကုမၸဏီယဥ္ေက်းမႈေတြနဲ႔လား
ႏုိက္ကလပ္ေတြထဲက ေခ်ာကလက္ေရာင္မိတ္ကပ္ေတြနဲ႔လား
အုတ္ေအာ္ေသာင္းတင္း ဘီယာဆုိင္ေတြနဲ႔လား
မာယာႀကြယ္တဲ့ သခ်ာၤေတြနဲ႔လား
အဲဒါေတြနဲ႔ ေမ့လုိက္စမ္းလုိ႔
ခင္ဗ်ားတုိ႔ေၿပာစမ္းပါဦး


ေၿပာစမ္းပါဦး
ခင္ဗ်ားတုိ႔ ထပ္ ထပ္ၿပီး ေၿပာစမ္းပါဦး
နယ္ခ်ဲ႔ရန္ကေန ကယ္တင္ၿခင္းဆုိတာေတြ
အလိမ္မုိးမႊန္ေနတဲံံ့ အီးေယာင္ဝါး ညီလာခံဆုိတာေတြ
ေယာင္တိေယာင္ခ်ာ အမ်ဳိးသားစည္းလုံးမႈဆုိတာေတြက
အတိတ္တေစၱကုိ ကုစားႏုိင္လိမ့္မယ္လုိ႔
ဂလုခနဲေနေအာင္ တံေတြးကုိမ်ဳိခ်ၿပီး
ေၿပာစမ္းပါဦး
မ်က္လုံးစုံကန္းေအာင္မွိတ္ၿပီး ေမ့ပစ္ခ်င္လုိ႔ပါ။

posted by သက္စံ
at 1:43 PM Permalink
0 comments










photo resource:net friend Byat

posted by သက္စံ
at 12:25 PM Permalink
0 comments

ေႀကာက္ရၿခင္းမွကင္းလြတ္ရပါလုိ၏။ (ေမာင္သစ္ဆင္း)

အၿပဳသေဘာဘက္ဦးတည္လာခဲ့တဲ့ ေၿခလွမ္းေတြ (တင္ေမာင္သန္း)

posted by သက္စံ
at 11:47 AM Permalink
0 comments

သမိုင္းထဲကတံဆိပ္ေခါင္း၊တံဆိပ္ေခါင္းေပၚကသမိုင္း


ျမန္မာ့သမိုင္းထဲကေတာ္လွန္ေရးေန႕၊ေဒါင္းအလံ၊ေတာ္လွန္ေရးအလံ၊ၾကယ္ေျခာက္ပြင့္အလံ၊
၁၅ျပား..ျမန္မာျပည္မွာဘယ္နားသြားရွာမလဲ။

posted by boedawgyi
at 11:08 AM Permalink
1 comments | Thursday, December 14, 2006

ဒီေန႔က ဘာမွန္းေတာင္မသိပါဘူး။ စိတ္ဝင္စားလုိ႔ဖတ္ႀကည့္ေတာ့ ရီစရာလုိလုိနဲ႔ စိတ္ဝင္စားစရာ ေတြးစရာေလးေတြရလုိက္လုိ႔။ ဘြဳိင္းဘြဳိင္းမွတ္ခ်က္လုိပါဘဲ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္လည္း ေန႔တုိင္းေမ်ာက္ေန႔ေတြပါဘဲ။ ဟုိပင္ဒီပင္ကူုးေနရလုိ႔။

Monkey Day
Boing Boing's Monkey Day
trunk monkey 01
make a sock monkey
vulcan sock monkey
plush monkey paintings
trunk monkey 02
monkey cliff diving
daily monkey
monkeys in the news.

posted by သက္စံ
at 4:00 PM Permalink
0 comments | Tuesday, December 12, 2006

posted by သက္စံ
at 12:35 AM Permalink
0 comments | Monday, December 11, 2006


Dixies Chicks:Shut Up And Sing MySpace Campaginဆုိတာက
နာမည္ႀကီး ကန္းထရီးအဖြဲ႔ ဒစ္ဆီခ်စ္ခ္ ရဲ႕ အၿငင္းပြားဆုံးေသာ မွတ္တမ္းရုပ္ရွင္တၿဖစ္လည္း ဘုရွ္ရဲ႕မီဒီယာတုိင္ကြန္းေတြကုိသုံးၿပီး အီရတ္စစ္ဆင္ေရးအတြက္ ဝါဒၿဖန္႔မႈနဲ႔ စီမံခန္႔ခြဲမႈပုိင္းညံ့ဖ်င္းမႈေတြကုိ ေဝဖန္ဆန္႔က်င္တဲ့ လူထုစည္းရုံးေရးလႈပ္ရွားမႈဆုိလည္းမမွားပါဘူး။ အစပုိင္းတုန္းက Dixies Chicks အဖြဲ႔သားေတြ ဘလက္လစ္လုပ္ခံရတာ သူတုိ႔ရဲ႔မွတ္တမ္းရုပ္ရွင္ကုိ သူတုိ႔ဆီက နာမည္ႀကီးမီဒီယာကြန္ယက္ေတြက ၿပသဖုိ႔ၿငင္းဆုိမႈခံခဲ့ရတာေတြ ရွိခဲ့ေပမယ့္ အခုေတာ့ ေနာက္ႏွစ္ဂရမ္မီဆုအတြက္ သူတုိ႔ေနာက္ဆုံးအယ္လ္ဘမ္က စကာတင္အဆင့္ထဲမွာပါေနပါၿပီ။ အေမရိကန္လူမ်ဳိးေတြက လည္း သူတုိ႔ရဲ႔ စြမ္းေဆာင္မႈကုိ U2 အဖြဲ႔လုိဘဲ ေကာင္းခ်ီးၿသဘာေပးေနႀကပါၿပီ။ သမၼတကုိ လူသိရွင္ႀကားေဝဖန္ရဲတဲ့ သတၱိကေတာ့ေလးစားေလာက္ပါတယ္။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ WatchDog ဝက္ဘ္ဆုိဒ္ေတြၿဖစ္တဲ့ fair.org
thememoryhole.org တုိ႔မွာ လည္း ပင္မသတင္းမီဒီယာေတြရဲ႔ သတင္းအေမွာင္ခ်မႈ ဆင္ဆာၿဖတ္ေတာက္မႈေတြကုိ ဖြင့္ခ်ထားပါတယ္။ မွီၿငမ္းကုိးကားမယ္ဆုိရင္ေတာ့ အလြန္သင့္ေတာ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ၿမန္မာႏုိင္ငံမွာေလာေလာဆယ္ သတင္းလြတ္လပ္ခြင့္ လြပ္လပ္စြာေၿပာဆုိေရးသားခြင့္မရွိေသးဘူးဆုိေပမယ့္ ေနာင္တစ္ခ်ိန္မွာေတာ့ ေသခ်ာေပါက္လုိအပ္မွာပါ။ Citizen Journalism ဟာ ေနာင္လာမယ့္ မီဒီယာေခတ္ရဲ႔ ပင္မေသြးေႀကာၿဖစ္ေတာ့မွာမုိ႔လုိ႔ပါ။
ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ရဲ႔ အနာဂတ္ ၿမန္မာႏုိင္ငံမွာလည္း လုိအပ္ရင္ ပါးစပ္ထဲ ရင္ဘတ္ထဲ က အသံေတြကုိတတ္ႏုိင္သေလာက္ဖြင့္ရပါမယ္။ အဲဒီအတြက္ တတ္ႏုိင္သမွ် ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ရဲ႔နားေတြ မ်က္စိေတြကုိ ဖြင့္ထားဖုိ႔လုိအပ္မယ္ထင္ပါတယ္။ မေန႔က အၿဖစ္အပ်က္ေတြကုိ မသိတာကိစၥမရွိပါဘူး။ ဒီကေန႕ၿဖစ္ေနတဲ့အေႀကာင္းအရာေတြ ကုိသိဖုိ႔ကသာအေရးႀကီးတာပါ။ အင္တာနက္ေခတ္မွာ လူမႈကြန္ယက္ဆက္သြယ္မႈေတြက တံတုိင္းအေတာ္မ်ားမ်ားကုိ လ်င္လ်င္ၿမန္ၿမန္ ၿဖဳိခ်ပစ္ႏုိင္ေနပါၿပီ။ဒါေႀကာင့္ မေဝးေတာ့တဲ့အနာဂတ္မွာ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ႏုိင္ငံအတြင္း ပိတ္ဆုိ႔ထားတဲ့ တံတုိင္းအထပ္ထပ္လည္း တၿဖည္းၿဖည္းနဲ႔ တစ္လႊာၿပီးတစ္လႊာၿပဳိက်ပ်က္သုဥ္းရမွာ မလြဲမုခ်ပါဘဲ။ မဟုတ္ရင္ ၿဖစ္ၿပီးရင္ပ်က္တယ္ဆုိတဲ့ ဘုရားေဟာက လြဲသြားမွာေပါ့။ ဟုတ္ဖူးလား။ Dixies Chicks တုိ႔က Shut Up And Sing တဲ့။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔က်ေတာ့ ဆန္႔က်င္ဘက္ပါ။ တိတ္မေနနဲ႔ ဖြင့္ထုတ္ပစ္....

posted by သက္စံ
at 9:57 PM Permalink
0 comments


Free Press vs. Fair Trials examines publicity in the context of the whole judicial system and media system. After a thorough review of research into pretrial publicity, the authors argue that the criminal justice system's remedies are likely to be effective in most cases and that there are much larger obstacles confronting defendants than publicity.
Download

posted by သက္စံ
at 5:46 PM Permalink
0 comments


How audiences are shaping the future of news and information.

We are at the beginning of a Golden Age of journalism — but it is not journalism as we have known it. Media futurists have predicted that by 2021, "citizens will produce 50 percent of the news peer-to-peer." However, mainstream news media have yet to meaningfully adopt or experiment with these new forms.
Download

posted by သက္စံ
at 5:37 PM Permalink
0 comments


A Report For the John S. and James L. Knight Foundation
By Sally Lehrman, 2006

This book examines news coverage of a changing America. It was commissioned in early 2004 by the John S. and James L.Knight Foundation as a fresh perspective on the issue of newsand newsroom diversity.

The book also includes a guide to avariety of diversity programs and resources and the results of three surveys showing trends among American journalists and in newspaper and broadcast newsrooms.
Read The Book Online
OR
Download

posted by သက္စံ
at 5:31 PM Permalink
0 comments



Grassroots journalists are dismantling Big Media's monopoly on the news, transforming it from a lecture to a conversation. Not content to accept the news as reported, these readers-turned-reporters are publishing in real time to a worldwide audience via the Internet. The impact of their work is just beginning to be felt by professional journalists and the newsmakers they cover. In We the Media: Grassroots Journalism by the People, for the People, nationally known business and technology columnist Dan Gillmor tells the story of this emerging phenomenon, and sheds light on this deep shift in how we make and consume the news.

At its core, We the Media is a book about people. People like Glenn Reynolds, a law professor whose blog postings on the intersection of technology and liberty garnered him enough readers and influence that he became a source for professional journalists. Or Ben Chandler, whose upset Congressional victory was fueled by contributions that came in response to ads on a handful of political blogs. Or Iraqi blogger Zayed, whose Healing Irag blog (healingiraq.blogspot.com) scooped Big Media. Or acridrabbit, who inspired an online community to become investigative reporters and discover that the dying Kaycee Nichols sad tale was a hoax. Give the people tools to make the news, We the Media asserts, and they will. Journalism in the 21st century will be fundamentally different from the Big Media that prevails today. We the Media casts light on the future of journalism, and invites us all to be part of it.


Read the Book Online
OR
Download (Divided Downloadable PDFs)
O'Reilly Open Book Content:
License/Copyright
Table of Contents
Introduction
Chapter 1: From Tom Paine to Blogs and Beyond
Chapter 2: The Read-Write Web
Chapter 3: The Gates Come Down
Chapter 4: Newsmakers Turn the Tables
Chapter 5: The Consent of the Governed
Chapter 6: Professional Journalists Join the Conversation
Chapter 7: The Former Audience Joins the Party
Chapter 8: Next Steps
Chapter 9: Trolls, Spin, and the Boundaries of Trust
Chapter 10: Here Come the Judges (and Lawyers)
Chapter 11: The Empires Strike Back
Chapter 12: Making Our Own News

Epilogue and Acknowledgements

posted by သက္စံ
at 5:22 PM Permalink
0 comments


The Odd Couple — A Report on the Relationship Between the Media and the Military
By Frank Aukofer and William P. Lawrence, The Freedom Forum First Amendment Center, 1995

As always, the overriding issues between the news media and the military involve access, censorship and the timely reporting of news from the battlefield. News people, not surprisingly, want total access, no censorship, and the apability to get their stories out to their audiences quickly. Military people, not surprisingly, want the option to exercise some control for operational security purposes.

posted by သက္စံ
at 5:18 PM Permalink
3 comments | Friday, December 08, 2006

လမ္းမ်ား၊ ေဟာ္တယ္မ်ား၊ ပဲြေတာ္မ်ား၊ တံတားမ်ား
(အလႈခံျဖတ္ပိုင္းေတြ ျခင္းထဲမွာ ျပည့္ေန)
ထမင္းငတ္လို႔ ေသတဲ့လူမရိွ
အလယ္ပိုင္း မိုးနည္းေရရွား ရပ္၀န္းေဒသက လူက ျပန္ေျပာတယ္
နပ္ေက်ာ္ေနတဲ့ လူေတြ စာရင္း ျပဳစုေပးပါရေစ။

ေခါင္းစဥ္ေတြ ေျပာင္းေျပာင္းသြားတယ္
မင္းသားကေတာ့ သူပါပဲ။
(ရီတယ္၊ ေဒါသထြက္တယ္၊ ေနကာမ်က္မွန္တပ္တယ္)
အသိုက္အၿမံဳ ေျပာင္းျခင္းဆိုတာ
စစ္တုရင္ကြက္ ေရႊ႕သေလာက္ေတာ့ မလြယ္ပါ။

မွန္ျခင္း မွားျခင္း ဒႆနေတြကို
အသံုးမခ်တတ္သူေတြကေတာ့
ႏႈတ္ခမ္းဆိုးေဆးေတာင့္ေတြ၊ ၿမိဳႈ႕ပ်က္ေတြ၊
အေလာင္းေတြ၊ ေသြးစက္ေတြ၊
မိကဲြဖကြဲနဲ႔ ဘ၀လက္ေဆာင္ ရလုိက္တယ္။

ဦးေႏွာက္ေတြက ရွင္သန္ႏိုးၾကားေနၿပီး
ခႏၶာကိုယ္ သြက္ခ်ာပါဒ ျဖစ္ေနတဲ့ လူေတြရဲ႕
စုဗူးေတြကို ခဲြလိုက္တဲ့အခါ
ဘဲြ႕လက္မွတ္မ်ား၊ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မ်ား၊ ရည္မွန္းခ်က္မ်ား
(ျပာပံုအျဖစ္ ရုပ္ၾကြင္းေတြ ျဖစ္လို႔ေန)
ေနာက္ေတာ့……..
လူေတြဟာ တျဖည္းျဖည္း စက္ရုပ္ေတြ ျဖစ္လာၿပီး
ကိုယ္က်င့္တရား ဆိုတာလည္း ခမ္းေျခာက္ကုန္ေတာ့တာပါပဲ။

မိုးလင္းေတာ့
ပတ္၀န္းက်င္ကို ၾကည့္လိုက္ပါ
ပေဒသရာဇ္ေခတ္က လူသားေတြ
ႏွစ္ဆယ့္တစ္ရာစု အက်ႌဒီဇိုင္းေတြ ေျပာင္း၀တ္ရင္းက
အရပ္ထဲ တိုင္းခန္းလွည့္လည္ေနတာ
သင္………ေတြ႕ႏိုင္ပါတယ္။

၀င္းေက်ာ္


၁၉၉၆ ထုတ္ ရာစုသစ္ျမစ္က်ဥ္း ၊၄၊ ထဲက ပါပဲ။ ၂၀၀၆ မကုန္မျခင္းေတာ့ ၉၆ ရဲ႕ က်ေနာ္ႀကိဳက္တဲ့ ခံစားလြယ္တဲ့ ကဗ်ာေတြကို အမွတ္တရ ျပန္တင္ေနမိဦးမွာပါ။ ၁၀ ႏွစ္ျပည့္ အထိမ္းအမွတ္ပဲ ဆိုပါေတာ့။ အႏုပညာနဲ႔ တိုက္ခဲ့သူေတြ၊ တိုက္ေနေသးသူေတြ ကိုလည္း ဂုဏ္ျပဳရာ ေရာက္ေအာင္ပါ။

posted by generation96
at 2:40 PM Permalink
1 comments | Monday, December 04, 2006





Hello Everyone,
Here is what I read from Burmatoday.net. Plese free feel to response to this article. I will post more of any article that can straight up Min Swe's intellect, morality and thinking skill if I find any. If you can, please do so.
Best,
Nharni

posted by Nharni
at 3:38 PM Permalink
0 comments

Defense Secretary Donald Rumsfeld told President Bush before he resigned that the administration's strategy in Iraq was not working and he proposed changes, including possible troop reductions, The New York Times reported Saturday.

posted by သက္စံ
at 8:27 AM Permalink
0 comments | Sunday, December 03, 2006

ကုိသံခဲ စာေတြထဲက ရွိခုိးကန္ေတာ့တာကုိဖတ္ၿပီးေတာ့ အေတြးနယ္ ေတာ္ေတာ္ကုိ ခ်ဲ႕မိတယ္။ သူက ဒီလုိေရးထားလုိ႔ပါ။
တပ္မေတာ္အရာရွိႀကီးေတြလာရင္ ႒ာနဆုိင္ရာနယ္ပယ္အသီးသီးက လူေတြ၊ ရပ္မိရပ္ဖေတြ၊ ဆရာဆရာမေတြ က သူူတုိ႔ကုိ လက္အုပ္ရွိခုိးရတယ္ဆုိတာကုိေရးထားတာပါ။ ကၽြန္ေတာ္က ေက်ာင္းသားၿဖစ္ခဲ့ဖူးေတာ့ အဲဒီစာဖတ္ၿပီး ေက်ာင္းမွာတုန္းကခံစားရတာေတြေတြးရင္းေတြးရင္း အသည္းနာလာမိတယ္ဗ်ာ။ ေက်ာင္းမွာတုန္း က ကၽြန္ေတာ္ရယ္ကၽြန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းေတြက စာနည္းနည္းပါးပါးေတာ္ေတ့ာ (ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ကုိေတာ့ အတန္းပုိင္ဆရာမေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ဆန္ထဲ မွာေရာတဲ့ႀကြက္ခ်ီးေတြတဲ့) ခုနလုိ သူတုိ႔ေတြႀကြလာရင္ ႀကဳိဆုိႏႈတ္ဆက္ရမယ့္အထဲမွာ ပါတယ္ေပါ့ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္၅တန္းေလာက္ကစတာထင္တယ္။ ဆရာမေတြက ဒီလုိသင္ပါတယ္။ လူႀကီးေတြလာရင္ ရွိခုိးရမယ္တဲ့။ ရွိမခုိးရင္ဒဏ္ရုိက္မယ္တဲ့။ ဆုိေတာ့ ရွိခုိးရတာေပါ့ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ဒင္ဘဲလား ဆုိေတာ့ မဟုတ္ေသးဘူးဗ်။ ကၽြန္ေတာ့္ဆရာ ဆရာမေတြက အစ ရွိခုိးႀကတယ္ဗ်ာ။ လက္အုပ္ေလးေတြကုိခ်ီလုိ႔။ အရာရွိႀကီးေတြကေတာ့ မိန္႔မိန္႔ႀကီးလုိအပ္သည္မ်ားကုိ မွာစားၿပီးၿပန္သြားႀကတယ္။ ႀကဳံလုိ႔ေၿပာရဦးမယ္။ သူတုိ႔မလာမွီေန႔ေတြဆုိရင္ ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔သူငယ္ခ်င္းေတြ အလြန္ေပ်ာ္သဗ်ား။ ဘာလုိ႔လဲဆုိေတာ့ မလာမွီ ဖာစရာေထးစရာေတြ ဖာဖုိ႔ၿပင္ဆင္ဖုိ႔အတြက္ ဆရာ ဆရာမေတြအလြန္အလုပ္မ်ားႀကလုိ႔ပါ။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ကုိ စာမသင္ႏုိင္ဘူးေလ။ အတန္းေမာ္နီတာက အစ အဲဒီလုိမ်ဳးိႀကားရရင္ သူငယ္ခ်င္းတုိ႔ေရ ဒီေန႔ငါတုိ႔စာသိပ္သင္ရမွာမဟုတ္ဖူး လြတ္လပ္ၿပီ ဆုိတဲံ့မ်က္ႏွာေပး နဲ႕ ၿပဳံးၿဖီးၿဖီးေပါ့ဗ်ာ။ တခါတေလ အရမး္ရမ္းကုိ ဂရိတ္ႀကီးေတြလာေတာ့မယ္ဆုိရင္ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ပါ ပ်ာယာေရာကူခတ္ေပးရတာေပါ့။ တစ္ၿခားႏုိင္ငံကေက်ာင္းေတြမွာလဲဒီလုိ မရွိမဟုတ္ပါဘူး။ရွိပါတယ္။ ကြာတာက ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ေက်ာင္းေတြမွာက ေႀကာက္စိတ္နဲ႕ေလာကြတ္ပ်ဳငွာဆက္ဆံရတာပါဘဲ။ အဲဒါက်ိန္းေသပါတယ္။ ၿပန္ေတြးႀကည့္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ဆရာ ဆရာမေတြလဲ ရွိခုိးခ်င္တယ္ရယ္လုိ႔ေတာ့ ဘယ္ဟုတ္လိမ့္မလဲ။ မရွိခုိးရင္ အလုပ္ၿပဳတ္မယ္ဆုိတဲ့ အေတြးႀကီးက သူတုိ႔ကုိဖိစီးႏွိပ္စက္ေနတာကုိး။ အဲဒါထက္ ဒီလက္အုပ္ခ်ီတဲ့ ကိစၥက ဘယ္ေလာက္ထိတာသြားခဲ့လည္းဆုိေတာ့ ၈၈မ်ဴိးဆက္ေနာက္ပုိင္း ကေလး လူငယ္ေတြရဲ႕ အေတြးထဲမွာ ငါတုိ႔ဆရာ ဆရာမေတြေတာင္ သူတုိ႔ကုိ လက္အုပ္ခ်ီရတယ္ဆုိတဲ့ ဆုိဒ္ကုိ တစ္မ်ဴိး ေႀကာက္စိတ္တစ္မ်ဴိးမသိမသာဝင္သြားတာပါဘဲ။ ဆုိေတာ့ ေနာက္ပုိင္းလူငယ္ေတြ ႏုိင္ငံေရးကုိ စိတ္မဝင္စားတာ အၿပစ္ေၿပာလုိ႔ကုိမရပါဘူး။ ဘာေႀကာင့္လဲဆုိေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ အစဦးပုိင္းပညာသင္ယူ ရာေနရာ အေၿခခံပညာအထက္တန္းေက်ာင္းေတြမွာကအစ အေၿခအၿမစ္မယ္မယ္ရရမရွိဘဲ လုိက္နာရမယ္ နာခံရမယ္ဆုိတဲ့ အေႀကာက္တရားေတြကုိ သင္ယူခ်င္စိတ္မရွိဘဲ နဲ႕ မသိမသာသင္ယူခဲ့မိလုိ႔ပါ။ ရွိခုိးခုိင္းတာကုိၿပန္ဆက္ရရင္ ရွိခုိးကန္ေတာ့တာကုိ မဟုတ္တဲ့ေနရာမွာ သူမတူေအာင္ေတာ္တဲ့ ညဏ္ႀကီးရွင္ဗုိလ္ေနဝင္းရဲ႕ လက္ထက္မွာ အစၿပဳိးခဲ့တာပါ။ ၿမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈဓေလ့ဆုိတဲ့ကာဗာယူၿပီး အတင္းဇာတ္သြင္းခဲ့တာပါ။ အမွန္က ၿမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈမွာ အေလ့အထရွိခုိးကန္ေတာ့တာနဲ႕ပတ္သတ္ၿပီးေတာ့ စကားနဲ႕ဆုိရင္ေတာ့ မိမိထက္ ညဏ္ပညာအရေသာ္လည္းေကာင္း အက်င့္စာရိတၱအရေသာ္လည္းေကာင္း အသက္အရြယ္အရေသာ္လည္းေကာင္း သာမွရွိခုိးထုိက္၏ လုိ႔ ကၽြန္ေတာ္မွတ္သားခဲ့ရဘူးလုိ႔ပါ။ အတိအက်မဟုတ္ဘဲ မွားရင္လည္းမွားပါလိမ့္မယ္။ အႏွစ္သာရကေတာ့ူ ရုိေသေလးစားရွိခုိးထုိက္တဲ့ လူပုဂၢဳိလ္ဆုိလုိ႔ရွိရင္ မိမိထက္အသက္ပင္ငယ္ေသာ္ၿငား ရွိခုိးထုိက္၏ ဆုိတာဘဲ မဟုတ္ဖူးလားဗ်ာ။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ငယ္ရြယ္စဥ္ကေနၿပီး ယေန႕ထက္ထိ ဆရာ ဆရာမမ်ား နဲ႔ အမ်ားၿပည္သူေတြဟာ သူတုိ႔ရင္ထဲမွာ ရုိေသေလးစားစိတ္စုိးစဥ္းမွ်မရွိပါဘဲ ေႀကာက္စိတ္အရင္းခံၿပီး ရွိခုိးေနႀကရတာကုိပါ။ ရင္နာဖုိ႔အလြန္ေကာင္းပါတယ္။ ရာဇဝင္ကေတာ့ ေၿပာမဆုံးေပါင္ေတာသုံးေထာင္ တြင္တြင္ႀကီးကုိ ရုိင္းေနေတာ့တာဘဲ။ ဘယ္တတ္နုိင္ပမလဲ။ ဒီလုိဘဲ လက္ပုိက္ႀကည့္ေနရမွာဘဲ။

posted by သက္စံ
at 1:10 PM Permalink