

အထူးေဆာင္းပါး အေနႏွင့္ေဖာ္ၿပထားတဲ့ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုႀကည္ ေရးတဲ့ “ဗုိလ္၏အဓိပၸါယ္အစစ္အမွန္ ”ကုိဖတ္ၿပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ရင္ထဲမွာ အမ်ဴိးမ်ဴိးေသာ ေဝဒနာခံစားခ်က္ေတြ တဖြားဖြားၿဖစ္ေပၚေနပါေတာ့တယ္။ တစ္ခ်ဴိႈ႕စာပုိဒ္ေတြကုိဖတ္ရေတာ့ ဒါမွ တုိ႔ဗုိလ္ခ်ဴပ္ကြဆုိၿပီး အားတက္ဂုဏ္ယူရသလုိ တစ္ခ်ဴိ႕စာပုိဒ္ေတြမွာက်ေတာ့ ဝမ္းနည္းသလုိလုိ၊ ငုိခ်င္သလုိလုိနဲ႔။ အေတြးေတြလဲထပ္ဆင့္ပြားတာေပါ့။ ဪ ၿမန္မာၿပည္က စစ္ဗုိလ္ဆုိတာလည္း ၿမန္မာၿပည္သားပါဘဲ။ အာဏာကုိေရွ႕တန္းတင္ႀကတဲ့လူတစ္စုေႀကာင့္သာ ၿပည္သူကတစ္ၿခား စစ္သားကတစ္ၿခား တစ္သားတည္းမၿဖစ္ႀကေတာ့တာလုိ႔ ေတြးၿပီး စိတ္မေကာင္းၿဖစ္ရတယ္။
က်ေနာ္ဆယ္တန္းမေအာင္ခင္ ၁၄-ႏွစ္သား၊၁၅ႏွစ္သားေလာက္ကစတင္ခဲ့ေသာ ရင္ထဲကမီးသည္ အခု(၆၀)ေက်ာ္၊(၆ရ)ႏွစ္ ရင္ထဲကမီး “ဂုိဏ္းမီး၊ဂဏမီးၿငိမ္း သင့္ၿပီ။ၿငိမ္းပါၿပီ။ သမုိင္းစာမ်က္ႏွာမ်ားဝါက်င္စၿပဳလာပါၿပီ ၊က်ေနာ့္ရင္ထဲက ဂုိဏ္းဂဏမီးေတြၿငိမ္းၿပီဟုက်ေနာ္ထင္ပါသည္ဆုိၿပီး ဇြန္လထုတ္မေဟသီမဂၢဇင္းမွာ လြမ္းေတးဆုိတဲ့ေဆာင္းပါးရဲ႕ အဆုံးပုိင္းမွာေရးထားတာပါတဲ့။
ေအာင္မုိးဝင္းကထပ္ဆင့္ၿဖန္႔ေဝၿပီး အေမရိကန္နယူးေရာက္ၿမဳိ႕ေန ၿမန္မာလူမ်ဴးိလူငယ္ေတြေရးတဲ့ ႏူးညံ့သိမ္ေမြ႕ေသာပါဝါ (Soft Power)ဆုိတဲ့ေဆာင္းပါးကလဲမွတ္သားစရာ အၿပည့္၊ အေတြးပြားစရာအၿပည့္ပါဘဲ။
ေနာက္ထပ္ေကာင္းတဲ့ေဆာင္းပါေတြ ကဗ်ာေတြအေႀကာင္းေရးရေၿပာရရင္ အရွည္ႀကီးၿဖစ္ေနမွာစုိးလုိ႔ မိတ္ေဆြကုိယ္တုိင္ ဒီေနရာေလးကုိကလစ္ႏွိပ္ ၿပီး ကုိယ္တုိင္ကုိယ္က်ဖတ္ရႈပါေတာ့ဗ်ား။
1 Comments:
ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ေဒါင္းလုတ္ခ်ျပီး ဖတ္ေနပါျပီ။
ေနာက္ထပ္လဲ ..ေကာင္းႏိုးရာရာေလးမ်ား ေ၀မွ်ေပးပါအံုး .. လို႔ .. ။
4:27 PM
Post a Comment
<< ေမ်ာက္တုိ႔၏အိမ္သုိ႔ သင္ၿပန္လုိက ၿပန္ႏုိင္ပါသည္။